Update OMDH 13.05.2010

Goedemiddag allemaal,

Het is weer de dertiende en dat betekent weer een nieuw stukje. Ik heb er eigenlijk vrij weinig over te zeggen, behalve dat dit ontzettend moeilijk was om te schrijven en dat ik blij ben dat het uiteindelijk gelukt is.

Groetjes,
Neko.

_____________________________________________________________

Het drong pas na een paar seconden tot me door wat er gebeurde – en toen ik het eenmaal doorhad, had ik geen idee wat ik ermee aanmoest. Alles gebeurde zoveel sneller dan ik kon verwerken: Jim was overal om me heen, bedwelmde mijn ledematen en zette mijn zintuigen op scherp. Ik verdronk in zijn geur en in de smaak van zijn lippen en met mijn vingertoppen voelde ik de warmte van zijn huid door zijn T-shirt heen. Ik had kippenvel op mijn armen en naarmate ik meer en meer in Jim verloren ging, vergat ik te ademen – ik hoorde het bloed suizen in mijn oren en mijn ogen brandden.